ခ်စ္သူေရ....
မပီျပင္၀ိုးတ၀ါးျမင္ေနရတဲ့
ဟိုးအေ၀းက ျမင္မဆံုးတဲ့ ေတာတန္းကုိ
အဓိပၸာယ္မဲ့စြာ ငါ ေငးၾကည့္ေနခဲ့တယ္။
ဘ၀ဆုိတာ ရႈပ္ေထြးတတ္မွန္း
ႀကိဳတင္မသိခဲ့ေလေတာ့
လမ္းမွားခဲ့တဲ့ မုဆုိးပမာ
၀ကၤပါအထပ္ထပ္ၾကားမွာ ရူးသြပ္လုေပါ့။
အခ်ိန္ခါမဟုတ္ရြာသြန္းလာတဲ့
မုိးေရစက္ေတြက
ငါ့မ်က္ႏွာ ပါးျပင္ထက္မွာ
တေရြ႕ေရြ႕ က်ဆင္းေနလုိ႔
လက္တစ္စံုနဲ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းသုတ္ပစ္ႏိုင္ဖုိ႔
ၾကိဳးစားမိတယ္...
ပင္ျမင့္ေပၚစံတဲ့ သဇင္ပန္းက
ေျမေပၚက ပန္းခေရလုိ
ဘ၀တန္ဖုိး နားလည္မွာမဟုတ္ေတာ့
ေလာကၾကီးဆုိတာကိုလဲ
အူေၾကာင္ေၾကာင္ေငးၾကည့္ေနဆဲေပါ့။
မပီျပင္၀ိုးတ၀ါးျမင္ေနရတဲ့
ဟိုးအေ၀းက ျမင္မဆံုးတဲ့ ေတာတန္းကုိ
အဓိပၸာယ္မဲ့စြာ ငါ ေငးၾကည့္ေနခဲ့တယ္။
ဘ၀ဆုိတာ ရႈပ္ေထြးတတ္မွန္း
ႀကိဳတင္မသိခဲ့ေလေတာ့
လမ္းမွားခဲ့တဲ့ မုဆုိးပမာ
၀ကၤပါအထပ္ထပ္ၾကားမွာ ရူးသြပ္လုေပါ့။
အခ်ိန္ခါမဟုတ္ရြာသြန္းလာတဲ့
မုိးေရစက္ေတြက
ငါ့မ်က္ႏွာ ပါးျပင္ထက္မွာ
တေရြ႕ေရြ႕ က်ဆင္းေနလုိ႔
လက္တစ္စံုနဲ႔ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းသုတ္ပစ္ႏိုင္ဖုိ႔
ၾကိဳးစားမိတယ္...
ပင္ျမင့္ေပၚစံတဲ့ သဇင္ပန္းက
ေျမေပၚက ပန္းခေရလုိ
ဘ၀တန္ဖုိး နားလည္မွာမဟုတ္ေတာ့
ေလာကၾကီးဆုိတာကိုလဲ
အူေၾကာင္ေၾကာင္ေငးၾကည့္ေနဆဲေပါ့။
No comments:
Post a Comment